Nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie jest równie niebezpieczny, jak ich niedobór. Występuje jednak rzadziej, przez co problem ten jest często bagatelizowany, pomijany i nieomawiany w dostatecznym stopniu. Zarówno niedobór, jak i nadmiar kwasu mlekowego zaburza mikroflorę pochwy i wpływa na zmianę jej pH. To zaś skutkuje zaburzeniami zdrowotnymi.

Nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie

Z czego może wynikać nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie?

Nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie nie ma konkretnych przyczyn, choć spożywanie dużej ilości węglowodanów prostych może zaostrzać przebieg tej dysbiozy. Często nie mamy wpływu na zakwaszenie środowiska pochwy, jednak możemy wpływać ja jego równoważenie i przywracanie prawidłowych wartości.

Nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie – objawy

Do głównych objawów nadmiaru pałeczek kwasu mlekowego w pochwie zaliczamy:

  • pieczenie i świąd sromu;
  • dolegliwości bólowe podczas współżycia;
  • problemy z parciami naglącymi;
  • zwiększoną tendencję do infekcji i zakażeń układu moczowo-płciowego.

Dzieje się tak, ponieważ błona śluzowa pochwy jest bardzo delikatną strukturą. Jeśli pH maleje (staje się bardziej kwasowe niż powinno), działa drażniąco na tkanki. Podrażnienie ich powoduje między innymi dyskomfort, ból i uczucie pieczenia. Szczególnie podczas współżycia, gdy tkanki dodatkowo ulegają mikroskopijnym otarciom.

Leczenie

Nadmiar pałeczek kwasu mlekowego w pochwie można leczyć na wiele sposobów. Przede wszystkim należy się upewnić, że doskwiera nam rzeczywiście ten problem, a nie np. wulwodynia czy inne problemy układu płciowego. Diagnostykę można przeprowadzić samodzielnie przy użyciu pasków sprawdzających pH, które można zakupić w każdej aptece. Znacznie lepiej jest jednak udać się do ginekologa, która przeprowadzi ten test oraz wykona inne niezbędne badania diagnostyczne. Jeśli nadmiar pałeczek kwasu mlekowego zostanie potwierdzony, można przystąpić do terapii.

W pierwszej kolejności skonsultuj się z ginekologiem, czy nie potrzebujesz wdrożenia farmakoterapii. Zwykle są to miejscowe kremy i maści, które przywracają właściwe pH w środowisku pochwy. W zależności od potrzeb stosuje się je wyłącznie indywidualnie lub także w odniesieniu do członka partnera (przed współżyciem). Konieczna jest także modyfikacja diety – duża podaż wody i unikanie cukrów prostych. Całkowite postępowanie zawsze uzgadniane jest z lekarzem ginekologiem.

Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Romanik M., Wojciechowska-Wieja A., Martirosian G., Zapalenie pochwy powodowane przez bakterie tlenowe – problemy diagnostyki i leczenie, Ginekologia Polska, 78/2007.
  2. Bręborowicz G., Położnictwo i Ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.
  3. Szachta P., Gałęcka M., Bartnicka A., Bioróznorodność mikroflory pochwy. Rola probiotyków ginekologicznych w utrzymaniu równowagi ekosystemu pochwy, Forum Zakażeń, 6/2015.